Route: 199 mijl / 318 km

Grotere kaart weergeven

De komende drie nachten overnachten we in de Pine Bungalows aan de oever van de Athabasca rivier in Jasper. We hebben een cabin met open haard, badkamer en keuken geboekt aan de rivier. 

Reisverslag:

Gisteravond toen Karin klaar was  met het verslag kon ik nog even internetten. Uiteraard wel met de Off-spray onder handbereik. We hebben maar heel zwak bereik en al gauw valt heel het signaal weg.

Dan maar douchen, want we zitten onder het stof. Helemaal schoon kruipen we in onze slaapzakken. Het is even wennen op de matjes, dat is toch net iets minder comfortabel dan een echt bed, maar we slapen best goed.

Vanmorgen weer zelf ontbijt gemaakt en lekker  in de buitenlucht ontbeten. Alleen jammer van die verschrikkelijke muggen, we blijven ons maar inspuiten en toch worden we telkens gestoken.
We lezen nog even samen de reacties op ons weblog. Bedankt voor de vele leuke reacties!
Het is voor ons een fijn begin van de dag!

Daarna routineus de tent weer afgebroken en voor we het weten zijn we alweer op weg.
Naar de golfbaan ditmaal!! Eindelijk gaat het er dan toch van komen.
De derde dag in Whistler had ik ook al x92s avonds kunnen gaan golfen, maar toen kon ik om 6 uur mijn ogen nog  nauwelijks openhouden, dus dat ging maar niet door.

De golfbaan ziet er mooi uit, no sand but lots of water zegt de mevrouw achter de balie.
Gelukkig hoef ik maar xe9xe9n keer over het water heen te slaan, wat uiteraard mislukt. Verder ligt het water langs de baan.
Wonder boven wonder gaat het eigenlijk best goed. Zelfs Karin kijkt verbaasd als ik alweer een goede bal sla.

Het begint alweer best warm te worden. Normaal gesproken is het hier rond de 21 graden, maar nu loopt de temperatuur op tot dik in de 30 graden. En dat blijft nog wel even zo de komende dagen.Tegen half 1 zitten de 9 holes erop..

We stappen de koele auto in en gaan op weg naar Jasper. Dat is nog zox92n 325 kilometer en volgens Tomtom gaan we daar 5 uur over doen, maar dat zijn we toch echt niet van plan.
Karin zet de Ipod in de lader die we hier vorig jaar gekocht hebben. We hebben thuis mijn 950 favoriete nummers erin gezet en hebben dus voorlopig voldoende muziek voor onderweg.

De route is heel mooi. Je kunt goed doorrijden en met dit mooie uitzicht en de  muziek aan is het lekker rijden.

Na een uurtje of 2 rijden zien we in de verte Mount Robson liggen. Dit is de hoogste berg van British Columbia en hij is heel vaak niet te zien, omdat hij in wolken gehuld is. Vandaag is het zicht echter bijzonder helder.

Later komen we nog langs een mooi meer: Moose Lake. Hier maken we met de zelfontspanner een foto van ons samen!

En dan rijden we Alberta binnen. Kort daarna rijden we Jasper National Park binnen waar we een pas kopen voor 6 dagen.

Dan moeten we nog even wachten bij een road construction, maar daarna is het nog maar heel even rijden tot we de Pine Bungalows zien liggen.
We krijgen echt een schattige bungalow met alles erop en eraan, behalve internet dus.
Er wordt hier met flinke kou rekening gehouden, want we hebben zowel verwarming als ook een open haard. Beide zullen we niet nodig hebben de komend dagen.

Bij de plaatselijke supermarkt doen we inkopen en voor het eerst koken we zelf: biefstukken met champignons en bbq-sauce en  salade. En het smaakt best wel. Morgen maar weer eens iets anders uitproberen.

  Klik hier voor de foto’s van vandaag.

Volgende dag ->

Route: 172 mijl / 275 km

Grotere kaart weergeven

We overnachten in de Delta Whistler Village Suites.    

Reisverslag:

Het gaat al ietsje beter met onze jetlag. Vanmorgen waren we pas om 6.30 uur wakker! Na een eenvoudig ontbijtje bij het hotel gaan we tegen half 9 op weg. Al gauw komen we de Starbucks tegen waar we nog even een lekkere koffie en een cappucino halen. Daarna gaan we richting Canada langs een mooie smalle weg door het platteland. Karin heeft de route gemaakt met het programma Tyre en ik vertrouw het niet helemaal, maar toch komen we na een tijdje rijden uit op Highway 11. Het is  mooi rijden langs een kronkelige baai. Af en toe zie je door de bomen het water.

De eerste stop is Bellington waar we deze vakantie voor het eerst gaan tanken. Het is in ieder geval een stuk goedkoper dan vorig jaar. Daarna rijden we over de snelweg naar Vancouver. Het ziet er mooi uit hier, met weer veel water.

Bij de grens gaat het dit keer snel, we hoeven maar even te wachten, even de paspoorten controleren en we kunnen zo Canada inrijden. Al heel snel ziet het er ook echt Canadees uit met grote naaldbomen en veel water.

In North Vancouver bezoeken we Lynn Canyon. Een lange suspension bridge ligt over de enorm diepe canyon. Karin vindt het maar eng om over de brug te lopen, maar eigenlijk valt het best mee. Het wiebelt alleen een beetje.

Je kunt hier verschillende korte trails lopen. Wij lopen een korte trail naar de rivier. Het is heerlijk weer vandaag en tussen de bomen is het lekker koel lopen.
Daarna vervolgen we onze route via de `Sea to Sky Highway`. Het is een prachtige weg langs water en bergen. Echt Canada!

Dan komen we bij onze eerste waterval van vandaag: de Shannon Falls. Gelukkig hebben we van Roland een paar Canadese dollars gekregen. Hiermee kunnen we mooi bij de automaat de parkeerplaats xe1 1 dollar betalen. We hebben nl. nog geen geld kunnen wisselen. Er staan hier allemaal picknicktafels en we eten eerst een lekker broodje met kaas en tomaat. Overigens echt lekker brood, dat maak je hier zelden mee.
Dan maken we alweer een wandeling naar de Shannon Falls. Heerlijk is dat die kleine mini-wandelingen (dat vind ik tenminste).

De temperatuur loopt inmiddels aardig op en in de auto hebben we de airco al nodig. Het is vandaag toch tegen de 30 graden geworden!

We rijden weer verder naar Squamish, een leuk plaatsje met een mooie supermarkt: de Nester Food Market. Ze hebben hier allerlei heerlijke salades en we kiezen een Griekse salade en een seafood salad met als toetje een raspberry  mousse. Ook pinnen we wat Canadese dollars, die hebben we wel nodig de komende weken.

Dan is het niet ver meer naar de volgende waterval: de Brandywine Falls. We komen nog even in de file terecht, omdat er druk aan de weg gewerkt wordt. In februari zijn in Vancouver en Whistler de Olympische winterspelen en alles moet natuurlijk piekfijn in orde zijn. Zo druk als het was bij de Shannon falls, zo rustig is het hier. We lopen helemaal alleen naar de waterval. Deze ziet er indrukwekkend uit. We maken een paar fotox92s en keren weer terug naar de auto. Nu is het nog maar een paar kilometer naar onze eindbestemming Whistler.

Whistler is echt een heel gezellig wintersportplaatsje. Het hotel zien we al meteen liggen als we binnenrijden. Het is een enorm groot houten resort. We krijgen een suite en als we binnen komen zijn we bijna de weg kwijt, zo groot is ons appartement. We hebben een eigen keukenblok, een behoorlijk zitje met TV en haard. Een aparte slaapkamer, een grote badkamer en zelfs een wasmachine met droger. Helaas hebben we nog niks te wassen. Oh ja en dan vergeet ik het balkon met zitjes nog.

We openen de fles rosxe9 en genieten van het uitzicht en de wijn. Het lijkt me heerlijk om hier een weekje in de winter te logeren, lekker met de open haard aan. Je moet hier echter wel heel sportief zijn, want iedereen fietst. In ons hotel zit zelfs een bike-rental.

We eten x92s avonds lekker op ons balkon wat salades en liggen alweer vroeg in bed.

Klik hier voor de foto’s van vandaag.

Volgende dag ->

Van 19 juli t/m 30 augustus gaan we voor de vijfde zomer op een rij op vakantie naar Amerika. In zes weken reizen we van Seattle via Canada naar Las Vegas.

De afgelopen jaren hebben we steeds met United Airlines of US Airways gevlogen. De mijlen die we toen gevlogen hebben, hebben we steeds laten boeken op onze United Mileage Plus account. Het kost je niets om deel te nemen aan het Mileage Plus programma en dit jaar hadden we bijna de 50.000 mijl bij elkaar voor een gratis ticket. In september 2008 gingen we op zoek naar een ticket voor de zomer van 2009. De ticketprijzen bleken behoorlijk hoog te liggen. Daarop besloten we voor $ 164,- per persoon de ontbrekende 4000 mijl bij te kopen. Tijdens een telefoontje naar United in Amerika hebben we twee tickets geboekt op de gespaarde mijlen. De tickets zijn op de tax na gratis en hebben ons maar x80 83,- per persoon gekost. Een prima prijs natuurlijk om in het hoogseizoen naar Amerika te vliegen!

Op zondag 19 juli vliegen we van Amsterdam naar Seattle met vlucht UA 0909 van United Airlines. We hebben een overstap in Chicago en vliegen van daaruit verder met vlucht UA 0575 naar Seattle. Daar komen we om 17.35 uur lokale tijd aan.
Op zaterdag 29 augustus vliegen we van Las Vegas naar Amsterdam met vlucht UA 1456. We hebben opnieuw een overstap in Chicago en komen om 9.15 uur met vlucht UA 0908 aan in Amsterdam.

De tent gaat deze keer weer mee. Vooral tijdens de eerste weken van de vakantie zullen we regelmatig gaan kamperen in de Nationale Parken of op een commercixeble camping. De campings wisselen we af met motels en een enkele bed & breakfast. In Moab, waar we maar liefst 6 nachten blijven, hebben we een heuse villa gehuurd aan de golfbaan!

We vinden het heel leuk om regelmatig een dirtroad te rijden en zullen dan ook een 4WD huren. Omdat we de auto oppikken in Seattle en weer achterlaten in Las Vegas ontkomen we er niet aan om drop-off kosten te betalen. De autoverhuurmaatschappij National heeft de laagste drop-off kosten en daar zullen we de auto dan ook waarschijnlijk wel gaan huren. De verhuur verloopt via het Duitse USA Reisen.

Na de aankomst in Seattle rijden we via Whidbey Island naar Anacortes. De volgende dag rijden we dan al Canada binnen. Via Vancouver, Whistler en Clearwater gaan we naar Jasper National Park. Vanuit Jasper rijden we over de mooie Icefields Parkway naar Banff waar we ook weer een aantal dagen verblijven. Dan rijden we Amerika weer in waar we achtereenvolgens Glacier National Park, Yellowstone National Park en Grand Teton National Park zullen bezoeken. Via Salt Lake City rijden we naar Moab. In 2005 hebben we een aantal dagen in Moab gekampeerd. Het was daar zo ontzettend warm dat we er nu voor gekozen hebben om een huis (met airco!) te huren. Er is heel veel te zien in de omgeving van Moab, vandaar dat we er dit keer bijna een week zullen blijven. Na Moab bezoeken we achtereenvolgens Sedona, Page en Kanab. In Kanab gaan we een tocht maken naar White Pocket met de fotograaf Terry Alderman. In Zion National Park willen we de Narrows gaan lopen en de Kolob Road rijden naar Cedar City. We bexebindigen de reis in Las Vegas waar we eerst twee nachten in het nieuwe Encore Hotel van Steve Wynn zullen verblijven. Voor de laatste twee nachten hebben we via Hotwire een goede deal kunnen sluiten in het Wynn Hotel. We hebben daar vorig jaar ook overnacht en het is echt een geweldig hotel!

(Klik op het kaartje voor een grotere weergave)

Reisverslag:

De wekker gaat vandaag al om half zeven zodat we nog lekker even kunnen ontbijten voor we gaan. Dat doen we bij Cafxe9 Encore. Marlous neemt een yoghurt met fruit en ik ga weer voor de grote croissant met ei, kaas en bacon.

Dan is het toch helaas echt tijd om te vertrekken. We halen de bagage op van de kamer en willen uitchecken via de televisie. Door een storing lukt dat niet, dus lopen we maar even naar de receptie. Daar lukt het uiteraard wel en we lopen naar de main valet om onze auto op te laten halen. In een paar mijl zijn we bij het vliegveld waar we de bordjes return rental car volgen. Het autoverhuurstation blijkt een paar mijl van het vliegveld af te liggen. In 2006 zijn we ook weer naar huis gegaan vanuit Las Vegas, maar dit konden we ons toch niet herinneren. Als we de auto inleveren bij National wordt er alleen even naar de meterstand gekeken en krijgen we de uitdraai mee. De dropoff kosten hadden we bij het ophalen van de auto al betaald.

Met de shuttlebus zijn we zo bij het vliegveld. Bij de balies van United ziet het er enigszins chaotisch uit, maar al snel is er een computer vrij zodat we onszelf en de bagage in kunnen checken. Daarna zijn we ook zo aan de beurt aan xe9xe9n van de balies, waar we de bagage afgeven en onze instapkaarten voor de twee vluchten krijgen. Ik neem nog een laatste frapuccino van de Starbucks en dan is het nog even wachten bij de gate tot we in kunnen stappen. Als we daar zitten, bedenken we ons dat we eigenlijk geen idee hebben waar de autosleutel van onze eigen auto is. Hij blijkt in ieder geval niet in de handbagage te zitten. Dat is wel vervelend, want nu moeten we straks op Schiphol onze koffers nog gaan doorzoeken.

Het vliegtuig vertrekt netjes op tijd om kwart over elf. We krijgen geen maaltijd aan boord, maar wel een paar keer een drankje. Ook al is het pas ochtend, slaap ik toch weer een groot deel van de vlucht. Marlous lukt dat niet, maar zij vermaakt zich met de ds-lite en wat tijdschriften.

Van te voren dachten we dat we vast moesten rennen in Chicago om onze volgende vlucht te halen, omdat we maar xe9xe9n uur en tien minuten overstaptijd hebben. Maar we komen een kwartier te vroeg aan in Chicago, waar het best rustig is, en ik heb zelfs nog tijd om buiten een sigaretje te gaan roken Nadeel is wel dat je dan weer door security moet, maar ook daar is het rustig en we zijn ruim op tijd bij de gate voor de vlucht naar Amsterdam. Het horloge kon al twee uur vooruit gezet worden en we besluiten het maar vast op Nederlandse tijd te zetten en zetten het dus nog zeven uur vooruit.

Het vliegtuig vertrekt weer mooi op tijd. En net als op de heenweg blijken we weer Economy-Plus plaatsen te hebben! Na een drankje met een minizakje pretzels, krijgen we al snel het diner. Het is weer zoals gewoonlijk de keuze tussen chicken en pasta en ik kies voor de pasta. Een slechte keuze, want het is echt niet te eten. Daarna gaat de vlucht best snel, want ik slaap zo goed als heel de tijd. Marlous slaapt niet, maar kijkt een halve film en houdt zich bezig met haar verslaving: weekendmiljonairs op de ds-lite. We hebben flink wind mee en landen al om half negen op Schiphol. Dat is bijna een uur te vroeg! De bagage is er snel en gelukkig vinden we al snel onze autosleutel. Met de shuttlebus gaan we naar van der Valk waar de auto de afgelopen zes weken gestaan heeft. Het is wel weer even wennen om in onze eigen (lage) auto te zitten. Heel even staan we in de file, en dat op zondagmorgen, maar om half twaalf rijden we dan toch Tilburg binnen.

We hebben deze vakantie om precies te zijn 5348 mijl gereden en dat is 8557 kilometer. In zes weken tijd is dat wel goed te doen. Dat is gemiddeld 204 kilometer per dag en daar komen we meestal wel op uit tijdens een vakantie in Amerika.

We willen iedereen bedanken voor de leuke reacties op het weblog. Enkelen hebben zelfs iedere dag gereageerd. Superleuk was dat! Soms hadden we niet zo heel veel zin om een verslag te schrijven en dan helpen die reacties wel

Het was echt een geweldige vakantie met veel hoogtepunten. Eigenlijk was er niets dat ons tegenviel. De combinatie van drie weken bergen, meren en dennenbomen in Canada en het noordwesten van Amerika en drie weken rode rotsen in het zuidwesten is ons heel erg goed bevallen! We vonden Canada erg mooi, hadden er ook mooi weer en de temperatuur was ideaal om te wandelen. We kregen er meteen zin van om weer een keer terug naar Alaska te gaan. Wie weet

  Klik hier voor de foto’s van vandaag.

Reisverslag:

Vandaag zetten we toch maar een keer de wekker, omdat we ten volle willen genieten van de laatste dag in Las Vegas. We staan dus al om acht uur op en gaan na de gebruikelijke ochtendrituelen ontbijten bij het buffet van het Wynn. Het smaakt weer overheerlijk en er is volop keuze. Zo is er een Aziatisch buffet, een Italiaans buffet, allerlei keuze in vis, aparte eiergerechten, een uitgebreid toetjesbuffet, etcetera. Jammer dat ik altijd zo snel vol zit
Na het ontbijt is het dan eindelijk tijd om eens te gaan shoppen.

We zijn deze vakantie haast niet in wat grotere plaatsen geweest en hebben naast tevax92s, een t-shirt en een trui van Yellowstone eigenlijk nog niets gekocht. We besluiten naar de outlet te gaan die ten noorden van de strip ligt. We zijn ooit bij de outlet ten zuiden van de strip geweest, maar daar vonden we de winkels niet veel aan. Als we de auto geparkeerd hebben, pakken we eerst nog de laatste dingen in zodat we dat morgenochtend niet meer hoeven te doen. En dan is het shoppingtime We kopen niet overdreven veel, maar slagen allebei toch best goed. Marlous is helemaal in haar sas met het nieuwe horloge dat ze gekocht heeft en koopt daarnaast nog een blouse en lange broek. Ik koop een shirt van DKNY en Guess en daarnaast nog een kniebroek en lange broek. En daar is het bij gebleven Als we zien dat het alweer half drie is besluiten we weer terug te gaan naar het hotel, want we willen ook nog een paar uurtjes bij het zwembad gaan liggen.
Bij terugkomst in het hotel moet er natuurlijk even een (bescheiden) bedfoto gemaakt worden.

Dit keer gaan we weer naar het zwembad van het Encore. We liggen meer in het water dan ernaast, want het is weer over de veertig graden celcius vandaag. Om half zes houden we het voor gezien en gaan we naar de kamer om de koffers in te pakken. Na ons omgekleed te hebben, gaan we weer lekker eten bij restaurant Wazuzu. Dit keer kiezen we niet voor het menu, maar eten we xe1 la carte. En het smaakt nog beter dan de vorige keer Ik neem vooraf een (pittig!) vissoepje en Marlous een cocossoep met kip. We bestellen alle twee een ander hoofdgerecht, xe9xe9n met kip en xe9xe9n met garnalen, zodat we deze kunnen delen. Daarna is het helaas geen ruimte meer voor een nagerecht.
Marlous showt nog even haar nieuwe horloge

We halen nog een koffie en wagen natuurlijk nog een gokje. Helaas weer geen geluk bij het gokken!

  Klik hier voor de foto’s van vandaag.

Volgende dag ->

Reisverslag:

We zetten vandaag weer geen wekker en staan om tien uur op. Tenslotte zijn we in Las Vegas om nog een paar dagen te relaxen Na nog even de mail en het weblog te hebben bekeken, gaan we douchen en naar beneden voor een lekker ontbijtje. Dit keer kiezen we voor het cafxe9 van het Wynn waar we allebei een lekkere bagel met zalm, tomaat, kappertjes en creamcheese eten. Marlous kijkt een beetje verschrikt op de foto en ik niet al te blij, maar het smaakte toch heel goed hoor.

Na nog even gegokt te hebben (weer geen geluk) halen we de tickets op voor de show Le Reve van vanavond. We zijn heel benieuwd hoe het zal zijn!

Dan gaan we ons omkleden om naar het zwembad te gaan. We lopen dit keer naar het Wynn om daar bij het zwembad te gaan liggen. Het is een wat uitgebreider zwembad dan dat van het Encore. Zo kun je van het ene naar het andere bad lopen door het water. Het enige nadeel is dat je op een gegeven moment in de schaduw ligt, maar gelukkig zijn er verderop in de zon nog plaatsen vrij. Natuurlijk drinken we weer een lekkere pina colada en met een boek en veel dobberen in het zwembad vermaken we ons prima.

Als we weer terug bij de kamer komen, blijkt de kamersleutel niet meer te werken. Als we naar de receptie lopen, blijkt dat ze ons na twee dagen Encore weer uitgecheckt hebben. Bij aankomst was ons gezegd dat we nu vier dagen op de kamer van het Encore konden blijven, maar blijkbaar is er toch iets mis gegaan. We moeten even ons paspoort en de creditcard halen zodat we weer opnieuw ingecheckt kunnen worden. Uiteraard mogen we gewoon op dezelfde kamer blijven. We zetten even het verslag van gisteren online en kleden ons dan om voor het diner. We besluiten bij het Terrace Point Cafxe9 van het Wynn te gaan eten. Hier hebben we vorig jaar ook lekker gegeten en het is heel redelijk van prijs. We moeten even wachten op een tafeltje buiten op het terras bij het zwembad, maar daarna eten we weer erg lekker. Marlous neemt een Mexicaans gerecht en ik kies de zalm met spinazie en frietjes.

Dan is het tijd om naar Le Reve te gaan! We hebben plaatsen gereserveerd op rij B (de tweede rij) en meteen als we het theater binnenkomen ziet het er al mooi uit. Het is een rond theater, alle stoelen staan rond een groot bassin met water. Helaas mogen er tijdens de show geen fotox92s gemaakt worden, maar dat mag wel vooraf en na afloop.

Als de show begint kijken we meteen al onze ogen uit. Wat is dit mooi en spectaculair! Marlous had van tevoren haar twijfels of ze het wel wat zou vinden, maar ook zij is zwaar onder de indruk. Zox92n show als deze hebben we allebei nog nooit gezien. Het is ook heel apart dat het zich in het water (en daarboven) afspeelt. Omdat het een rond theater is, heb je ook altijd goed zicht en zo vooraan zie je het helemaal goed. We zitten in de splashzone, maar het blijft bij af en toe wat druppeltjes water. Om kwart voor elf is de show afgelopen en kunnen er nog wat fotox92s gemaakt worden.

Na de show gaan we nog even naar het casino.

  Klik hier voor de foto’s van vandaag.

Volgende dag ->

Reisverslag:

We hebben heerlijk geslapen vannacht in het lekkere bed en worden pas om half tien wakker. We gaan ontbijten bij het Cafxe9 van Encore. Het is hier allemaal behoorlijk aan de prijs, maar het smaakt ook prima. Marlous neemt heel gezond yoghurt met fruit en ik eet een supergrote croissant met ei, kaas en bacon. Een beetje vet, maar erg lekker!

We wagen nog even een gokje en gaan ons dan omkleden om naar het zwembad te gaan. De zwembaden van het Encore zien er mooi uit. Het is hier wel zien en gezien worden valt ons op. We gaan bij de European Pool liggen en liggen meer in het water dan op ons ligbed, want het is echt heel warm. We drinken nog een heerlijke pixf1a colada en Marlous valt bijna achterover van de prijs, haha. Maar hij smaakt weer erg lekker en het is ook een hele grote cocktail

Om half vier hebben we het wel weer gezien en na ons even opgefrist te hebben op de kamer, gaan we nog maar eens een gokje wagen. Veel sjieke mensen lopen er hier in het casino rond. We maken nog wat  fotox92s bij het zwembad, maar dat ligt zo laat helemaal in de schaduw en het komt niet helemaal over. Overdag zijn we vergeten het toestel mee te nemen.

We hadden al wat rondgekeken voor het eten van vanavond en besluiten bij Wazuzu te gaan eten. De inrichting is weer erg mooi.

We nemen allebei een menu voor $ 29,- en het eten smaakt erg goed. We kunnen ons allebei eigenlijk niet herinneren dat we die menuutjes vorige jaren ook al hier hebben gezien. Ze bevallen ons  in ieder geval goed! Marlous heeft vooraf een salade en ik heb een wel heel pittig soepje. De hoofdgerechten (beef teriyaki en sushi) delen we samen. Het nagerecht ziet er erg simpel uit, het is gewoon een grote bol kokosijs, maar ook dit smaakt weer prima!

Na het eten lopen we nog een stukje over de strip en lopen onder andere bij het Venetian en het Palazzo naar binnen. Het valt ons op dat het helemaal niet zo druk is in Las Vegas. Zal dat toch de crisis zijn? Wij hebben het andere jaren in ieder geval een stuk drukker gezien.

Als we weer in ons hotel aankomen, wagen we nog een gokje en drinken we natuurlijk nog een lekkere cocktail. Dan hebben we het wel weer gehad voor vandaag. Las Vegas is wel vermoeiend. Als we op de kamer zijn, besluit ik toch maar voor een dagje internet te nemen zodat ik de verslagen van de afgelopen twee dagen nog online kan zetten.

Ik denk dat we het bij xe9xe9n dagje internet houden in Las Vegas en de rest van de verslagen thuis online zetten. Er is hier txe9 veel te doen om achter de computer te gaan zitten. We willen iedereen in ieder geval alvast heel erg bedanken voor alle leuke reacties! Soms hadden we niet zo’n zin om weer een verslag te maken, maar al die leuke reacties maakten  het dan wel makkelijker Bedankt!

  Klik hier voor de foto’s van vandaag.

Volgende dag ->

Route: 176 mijl / 282 km

Grotere kaart weergeven

Reisverslag:
Om half negen x92s morgens zien we elkaar weer bij het ontbijt. Het is een prima ontbijt dat is inbegrepen bij de overnachting: eieren, worstjes, aardappeltjes, wafels, yoghurt, etcetera.

Na het ontbijt doen we nog even rustig aan. We hebben de klok al op Nevada tijd gezet en om half tien rijden we aan naar Snow Canyon State Park. We rijden door de buitenwijken van Saint George waar allemaal chique huizen liggen die goed beveiligd zijn. Er staan muren om de wijken en je komt er niet zomaar binnen maar moet eerst langs een portier. Na tien mijl rijden komen we al bij het state park aan waar we de vijf dollar entree betalen.

We rijden de scenic weg door het park en stoppen bij de parkeerplaats waar de Hidden Pinyon Trail begint. De wandeling begint op een verhard pad, maar al snel lopen we door het rode zand en tussen de rotsen door. Het is alweer behoorlijk warm en Tim die voorop loopt houdt het tempo er goed in. Dat is dus zweten, haha.

Op een gegeven moment slaan we af naar een uitkijkpunt waar we lekker een tijdje in de schaduw zitten. Er staan ook rotsen waar je op kunt klimmen en sommige rotsen zijn net kleine huisjes.

Na een half uurtje gaan we weer verder en komen we al vrij snel weer bij de parkeerplaats uit. Het was een leuke wandeling! We nemen nu afscheid van Elly, Michel en de kinderen. Het was leuk om samen de wandeling te doen! We rijden het laatste stukje door het park en gaan dan op weg naar Las Vegas via interstate 15. Dat schiet wel op en we zien om xe9xe9n uur de Stratosphere en andere hotels op de strip al opdoemen. Het blijft een apart gezicht om vanuit het niets zo plotseling  de stad te zien verschijnen. Omdat we eigenlijk pas om drie uur in kunnen checken bij het Encore, rijden we eerst nog een stukje over de strip.

Dan rijden we toch maar naar het Encore waar we de auto en bagage afgeven bij de valet parking. Eigenlijk zouden we twee nachten in het Encore blijven en daarna nog twee nachten in het Wynn, maar als ik bij het inchecken vraag of we dat kunnen wijzigen in vier nachten Encore is dat geen enkel probleem. Het Wynn ligt dan wel naast het Encore, maar het is toch wel lekker om op dezelfde kamer te kunnen blijven en niet meer tussendoor onze spullen in te hoeven pakken. Als de receptionist het nakijkt, blijkt dat we de laatste twee nachten (geboekt via Hotwire) sowieso al in het Encore in plaats van het Wynn terecht waren gekomen. We krijgen een kamer op de 31e verdieping en gaan met de lift naar boven. Sjiek hier allemaal hoor.

De kamer ziet er erg mooi uit. We hadden natuurlijk al wel fotox92s van de kamer gezien, maar in het echt is toch nog leuker Marlous vindt de kamer van het Wynn overigens mooier dan die van het Encore. Wat indeling van de kamer betreft ben ik het daar wel mee eens. De kamer van het Wynn komt ruimer over, omdat er niet zox92n tussenschot in zit en je keek vanuit je bed zo uit over de strip. Maar ik vind de inrichting van de kamer van het Encore toch wel erg mooi en het is allemaal nog zo nieuw.

Na ons gexefnstalleerd te hebben en ons even opgefrist en omgekleed te hebben, moet er eerst natuurlijk even gegokt hebben. Marlous maakt meteen al een grote klapper   Nou ja, niet dat ze kapitalen wint maar ze maakt van 0,25 cent twintig dollar en dat is toch netjes   Het valt ons wel op dat het in het casino van het Encore veel rustiger is dan in het casino van het Wynn. We eten even een lekkere bagel met zalm en creamcheese in het cafxe9 in het Wynn en gokken nog wat aan de slotmachines. Monopoly is onze favoriet.

Dan is het tijd om ons om te kleden voor het diner bij Daniel Boulud. We hebben om half  zeven een tafel gereserveerd en zijn erg benieuwd hoe het zal smaken! Helaas blijkt er een private party te zijn, waardoor we niet buiten op het terras kunnen zitten. Dat is toch wel even een teleurstelling want het ziet er daar mooi uit met de waterval en later zien we dat er nog een hele show gegeven wordt ook. Maar goed, binnen is het ook gezellig zitten. We besluiten allebei voor het menu te gaan, waarbij je voor een mooie prijs een voor-, hoofd- en nagerecht hebt. De sommelier komt ons adviseren bij de keuze van de wijn en we bestellen een lekkere fles witte wijn. Marlous neemt vooraf een koude maissoep en ik kies de patxe9.

Mijn hoofdgerecht, gestoofde mosselen, smaakt prima en ik krijg zowaar de hele pan leeg
Marlous neemt de zalm en die smaakt ook lekker alleen is het een beetje kaal want het is echt alleen maar zalm met saus.

Het nagerecht van Marlous smaakt uit de kunst en mijn kaasplankje is ook lekker. Na een kopje koffie zitten we echt helemaal vol en hebben we lekker gegeten.

We wagen nog even een gokje in het casino, maar zijn eigenlijk allebei hartstikke moe en na nog een mojito te hebben gedronken gaan we tegen tienen al naar de kamer. We slapen als roosjes

  Klik hier voor de foto’s van vandaag.

Volgende dag ->